Conjugation of zaniechać
zaˈɲɛ.xat͡ɕgw. (Śląsk Cieszyński) zarzucić, porzucić, zostawić Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaniechać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaniechałem |
| ty | zaniechałeś |
| on / ona / ono | zaniechał |
| my | zaniechaliśmy |
| wy | zaniechaliście |
| oni / one | zaniechali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaniechałam |
| ty | zaniechałaś |
| on / ona / ono | zaniechała |
| my | zaniechałyśmy |
| wy | zaniechałyście |
| oni / one | zaniechały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaniechało |
Czas przyszły
| ja | zaniecham |
| ty | zaniechasz |
| on / ona / ono | zaniecha |
| my | zaniechamy |
| wy | zaniechacie |
| oni / one | zaniechają |
Tryb rozkazujący
| ty | zaniechaj |
| my | zaniechajmy |
| wy | zaniechajcie |