Conjugation of zamilknąć
zaˈmilk.nɔɲt͡ɕprzestać odzywać się; zaprzestać mówienia; nie wydawać już żadnych dźwięków Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zamilknąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zamilkłem |
| ty | zamilkłeś |
| on / ona / ono | zamilkł |
| my | zamilkliśmy |
| wy | zamilkliście |
| oni / one | zamilkli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zamilkłam |
| ty | zamilkłaś |
| on / ona / ono | zamilkła |
| my | zamilkłyśmy |
| wy | zamilkłyście |
| oni / one | zamilkły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zamilkło |
Czas przyszły
| ja | zamilknę |
| ty | zamilkniesz |
| on / ona / ono | zamilknie |
| my | zamilkniemy |
| wy | zamilkniecie |
| oni / one | zamilkną |
Tryb rozkazujący
| ty | zamilknij |
| my | zamilknijmy |
| wy | zamilknijcie |