Conjugation of zalokować
za.lɔˈkɔ.vat͡ɕto accommodate (to provide a short, temporary place of stay for someone) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zalokować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zalokowałem |
| ty | zalokowałeś |
| on / ona / ono | zalokował |
| my | zalokowaliśmy |
| wy | zalokowaliście |
| oni / one | zalokowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zalokowałam |
| ty | zalokowałaś |
| on / ona / ono | zalokowała |
| my | zalokowałyśmy |
| wy | zalokowałyście |
| oni / one | zalokowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zalokowało |
Czas przyszły
| ja | zalokuję |
| ty | zalokujesz |
| on / ona / ono | zalokuje |
| my | zalokujemy |
| wy | zalokujecie |
| oni / one | zalokują |
Tryb rozkazujący
| ty | zalokuj |
| my | zalokujmy |
| wy | zalokujcie |