Conjugation of zalienować
za.ljɛˈnɔ.vat͡ɕto alienate (to cause someone to lose connection with their environment) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zalienować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zalienowałem |
| ty | zalienowałeś |
| on / ona / ono | zalienował |
| my | zalienowaliśmy |
| wy | zalienowaliście |
| oni / one | zalienowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zalienowałam |
| ty | zalienowałaś |
| on / ona / ono | zalienowała |
| my | zalienowałyśmy |
| wy | zalienowałyście |
| oni / one | zalienowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zalienowało |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie zalienował |
| oni / one | będą zalienowali |
Tryb rozkazujący
| ty | zalienuj |
| my | zalienujmy |
| wy | zalienujcie |