Conjugation of zalegać
zaˈlɛ.ɡat͡ɕmieć coś niezałatwionego; spóźniać się ze zrobieniem czegoś; być dłużnym Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zalegać |
Czas teraźniejszy
| ja | zalegam |
| ty | zalegasz |
| on / ona / ono | zalega |
| my | zalegamy |
| wy | zalegacie |
| oni / one | zalegają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zalegałem |
| ty | zalegałeś |
| on / ona / ono | zalegał |
| my | zalegaliśmy |
| wy | zalegaliście |
| oni / one | zalegali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zalegałam |
| ty | zalegałaś |
| on / ona / ono | zalegała |
| my | zalegałyśmy |
| wy | zalegałyście |
| oni / one | zalegały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zalegało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zalegał |
| ty | będziesz zalegał |
| on / ona / ono | będzie zalegał |
| my | będziemy zalegali |
| wy | będziecie zalegali |
| oni / one | będą zalegali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zalegała |
| ty | będziesz zalegała |
| on / ona / ono | będzie zalegała |
| my | będziemy zalegały |
| wy | będziecie zalegały |
| oni / one | będą zalegały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zalegało |
Tryb rozkazujący
| ty | zalegaj |
| my | zalegajmy |
| wy | zalegajcie |