Conjugation of zakotwić
zaˈkɔ.tfit͡ɕto brace (to furnish with braces; to support; to prop) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zakotwić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zakotwiłem |
| ty | zakotwiłeś |
| on / ona / ono | zakotwił |
| my | zakotwiliśmy |
| wy | zakotwiliście |
| oni / one | zakotwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zakotwiłam |
| ty | zakotwiłaś |
| on / ona / ono | zakotwiła |
| my | zakotwiłyśmy |
| wy | zakotwiłyście |
| oni / one | zakotwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zakotwiło |
Czas przyszły
| ja | zakotwię |
| ty | zakotwisz |
| on / ona / ono | zakotwi |
| my | zakotwimy |
| wy | zakotwicie |
| oni / one | zakotwią |
Tryb rozkazujący
| ty | zakotwij |
| my | zakotwijmy |
| wy | zakotwijcie |