Conjugation of zakłócać
zaˈkwu.t͡sat͡ɕnaruszać ustalony porządek, równowagę Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zakłócać |
Czas teraźniejszy
| ja | zakłócam |
| ty | zakłócasz |
| on / ona / ono | zakłóca |
| my | zakłócamy |
| wy | zakłócacie |
| oni / one | zakłócają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zakłócałem |
| ty | zakłócałeś |
| on / ona / ono | zakłócał |
| my | zakłócaliśmy |
| wy | zakłócaliście |
| oni / one | zakłócali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zakłócałam |
| ty | zakłócałaś |
| on / ona / ono | zakłócała |
| my | zakłócałyśmy |
| wy | zakłócałyście |
| oni / one | zakłócały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zakłócało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zakłócał |
| ty | będziesz zakłócał |
| on / ona / ono | będzie zakłócał |
| my | będziemy zakłócali |
| wy | będziecie zakłócali |
| oni / one | będą zakłócali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zakłócała |
| ty | będziesz zakłócała |
| on / ona / ono | będzie zakłócała |
| my | będziemy zakłócały |
| wy | będziecie zakłócały |
| oni / one | będą zakłócały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zakłócało |
Tryb rozkazujący
| ty | zakłócaj |
| my | zakłócajmy |
| wy | zakłócajcie |