Conjugation of zajarzyć
zaˈja.ʐɘt͡ɕto catch on, to get it (to understand something) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zajarzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zajarzyłem |
| ty | zajarzyłeś |
| on / ona / ono | zajarzył |
| my | zajarzyliśmy |
| wy | zajarzyliście |
| oni / one | zajarzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zajarzyłam |
| ty | zajarzyłaś |
| on / ona / ono | zajarzyła |
| my | zajarzyłyśmy |
| wy | zajarzyłyście |
| oni / one | zajarzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zajarzyło |
Czas przyszły
| ja | zajarzę |
| ty | zajarzysz |
| on / ona / ono | zajarzy |
| my | zajarzymy |
| wy | zajarzycie |
| oni / one | zajarzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zajarz |
| my | zajarzmy |
| wy | zajarzcie |