Conjugation of zafurkotać
za.furˈkɔ.tat͡ɕto whirr (move or vibrate something with a buzzing sound) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zafurkotać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zafurkotałem |
| ty | zafurkotałeś |
| on / ona / ono | zafurkotał |
| my | zafurkotaliśmy |
| wy | zafurkotaliście |
| oni / one | zafurkotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zafurkotałam |
| ty | zafurkotałaś |
| on / ona / ono | zafurkotała |
| my | zafurkotałyśmy |
| wy | zafurkotałyście |
| oni / one | zafurkotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zafurkotało |
Czas przyszły
| ja | zafurkoczę |
| ty | zafurkoczesz |
| on / ona / ono | zafurkocze |
| my | zafurkoczemy |
| wy | zafurkoczecie |
| oni / one | zafurkoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zafurkocz |
| my | zafurkoczmy |
| wy | zafurkoczcie |