Conjugation of zafiksować
za.fikˈsɔ.vat͡ɕto fixate (to focus too much on something while ignoring others) [with na (+ accusative)] or [with na (+ locative)] [with w (+ locative)] or [with na punkcie (+ genitive)] or Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zafiksować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zafiksowałem |
| ty | zafiksowałeś |
| on / ona / ono | zafiksował |
| my | zafiksowaliśmy |
| wy | zafiksowaliście |
| oni / one | zafiksowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zafiksowałam |
| ty | zafiksowałaś |
| on / ona / ono | zafiksowała |
| my | zafiksowałyśmy |
| wy | zafiksowałyście |
| oni / one | zafiksowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zafiksowało |
Czas przyszły
| ja | zafiksuję |
| ty | zafiksujesz |
| on / ona / ono | zafiksuje |
| my | zafiksujemy |
| wy | zafiksujecie |
| oni / one | zafiksują |
Tryb rozkazujący
| ty | zafiksuj |
| my | zafiksujmy |
| wy | zafiksujcie |