Conjugation of zadebiutować
za.dɛ.bjuˈtɔ.vat͡ɕwystąpić po raz pierwszy w danej roli, dziedzinie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zadebiutować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zadebiutowałem |
| ty | zadebiutowałeś |
| on / ona / ono | zadebiutował |
| my | zadebiutowaliśmy |
| wy | zadebiutowaliście |
| oni / one | zadebiutowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zadebiutowałam |
| ty | zadebiutowałaś |
| on / ona / ono | zadebiutowała |
| my | zadebiutowałyśmy |
| wy | zadebiutowałyście |
| oni / one | zadebiutowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zadebiutowało |
Czas przyszły
| ja | zadebiutuję |
| ty | zadebiutujesz |
| on / ona / ono | zadebiutuje |
| my | zadebiutujemy |
| wy | zadebiutujecie |
| oni / one | zadebiutują |
Tryb rozkazujący
| ty | zadebiutuj |
| my | zadebiutujmy |
| wy | zadebiutujcie |