Conjugation of zaczynić
zaˈt͡ʂɘ.ɲit͡ɕto cast; to charm; to curse (to perform, bring forth an enchantment) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaczynić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaczyniłem |
| ty | zaczyniłeś |
| on / ona / ono | zaczynił |
| my | zaczyniliśmy |
| wy | zaczyniliście |
| oni / one | zaczynili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaczyniłam |
| ty | zaczyniłaś |
| on / ona / ono | zaczyniła |
| my | zaczyniłyśmy |
| wy | zaczyniłyście |
| oni / one | zaczyniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaczyniło |
Czas przyszły
| ja | zaczynię |
| ty | zaczynisz |
| on / ona / ono | zaczyni |
| my | zaczynimy |
| wy | zaczynicie |
| oni / one | zaczynią |
Tryb rozkazujący
| ty | zaczyń |
| my | zaczyńmy |
| wy | zaczyńcie |