Conjugation of zaczadzić
zaˈt͡ʂa.d͡ʑit͡ɕto become befuddled; to start thinking hazily (to lose the ability to think clearly) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaczadzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaczadziłem |
| ty | zaczadziłeś |
| on / ona / ono | zaczadził |
| my | zaczadziliśmy |
| wy | zaczadziliście |
| oni / one | zaczadzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaczadziłam |
| ty | zaczadziłaś |
| on / ona / ono | zaczadziła |
| my | zaczadziłyśmy |
| wy | zaczadziłyście |
| oni / one | zaczadziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaczadziło |
Czas przyszły
| ja | zaczadzę |
| ty | zaczadzisz |
| on / ona / ono | zaczadzi |
| my | zaczadzimy |
| wy | zaczadzicie |
| oni / one | zaczadzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zaczadź |
| my | zaczadźmy |
| wy | zaczadźcie |