Conjugation of zacietrzewić
za.t͡ɕɛˈtʂɛ.vit͡ɕto become enraged, to become furious Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zacietrzewić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zacietrzewiłem |
| ty | zacietrzewiłeś |
| on / ona / ono | zacietrzewił |
| my | zacietrzewiliśmy |
| wy | zacietrzewiliście |
| oni / one | zacietrzewili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zacietrzewiłam |
| ty | zacietrzewiłaś |
| on / ona / ono | zacietrzewiła |
| my | zacietrzewiłyśmy |
| wy | zacietrzewiłyście |
| oni / one | zacietrzewiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zacietrzewiło |
Czas przyszły
| ja | zacietrzewię |
| ty | zacietrzewisz |
| on / ona / ono | zacietrzewi |
| my | zacietrzewimy |
| wy | zacietrzewicie |
| oni / one | zacietrzewią |
Tryb rozkazujący
| ty | zacietrzew |
| my | zacietrzewmy |
| wy | zacietrzewcie |