Conjugation of zachwalić
/zaˈxfa.lit͡ɕ/to promote oneself, to boast, to blow one's own trumpet Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zachwalić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zachwaliłem |
| ty | zachwaliłeś |
| on / ona / ono | zachwalił |
| my | zachwaliliśmy |
| wy | zachwaliliście |
| oni / one | zachwalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zachwaliłam |
| ty | zachwaliłaś |
| on / ona / ono | zachwaliła |
| my | zachwaliłyśmy |
| wy | zachwaliłyście |
| oni / one | zachwaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zachwaliło |
Czas przyszły
| ja | zachwalę |
| ty | zachwalisz |
| on / ona / ono | zachwali |
| my | zachwalimy |
| wy | zachwalicie |
| oni / one | zachwalą |
Tryb rozkazujący
| ty | zachwal |
| my | zachwalmy |
| wy | zachwalcie |