Conjugation of zabrnąć
ˈza.brnɔɲt͡ɕbrnąc, dotrzeć do trudno dostępnego lub niezamierzonego miejsca; zapuścić się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zabrnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zabrnąłem |
| ty | zabrnąłeś |
| on / ona / ono | zabrnął |
| my | zabrnęliśmy |
| wy | zabrnęliście |
| oni / one | zabrnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zabrnęłam |
| ty | zabrnęłaś |
| on / ona / ono | zabrnęła |
| my | zabrnęłyśmy |
| wy | zabrnęłyście |
| oni / one | zabrnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zabrnęło |
Czas przyszły
| ja | zabrnę |
| ty | zabrniesz |
| on / ona / ono | zabrnie |
| my | zabrniemy |
| wy | zabrniecie |
| oni / one | zabrną |
Tryb rozkazujący
| ty | zabrnij |
| my | zabrnijmy |
| wy | zabrnijcie |