Conjugation of zabraniać
zaˈbra.ɲat͡ɕnie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zabraniać |
Czas teraźniejszy
| ja | zabraniam |
| ty | zabraniasz |
| on / ona / ono | zabrania |
| my | zabraniamy |
| wy | zabraniacie |
| oni / one | zabraniają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zabraniałem |
| ty | zabraniałeś |
| on / ona / ono | zabraniał |
| my | zabranialiśmy |
| wy | zabranialiście |
| oni / one | zabraniali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zabraniałam |
| ty | zabraniałaś |
| on / ona / ono | zabraniała |
| my | zabraniałyśmy |
| wy | zabraniałyście |
| oni / one | zabraniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zabraniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zabraniał |
| ty | będziesz zabraniał |
| on / ona / ono | będzie zabraniał |
| my | będziemy zabraniali |
| wy | będziecie zabraniali |
| oni / one | będą zabraniali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zabraniała |
| ty | będziesz zabraniała |
| on / ona / ono | będzie zabraniała |
| my | będziemy zabraniały |
| wy | będziecie zabraniały |
| oni / one | będą zabraniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zabraniało |
Tryb rozkazujący
| ty | zabraniaj |
| my | zabraniajmy |
| wy | zabraniajcie |