Conjugation of zabeczeć
/zaˈbɛ.t͡ʂɛt͡ɕ/o instrumencie wydać jękliwy dźwięk Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zabeczeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zabeczałem |
| ty | zabeczałeś |
| on / ona / ono | zabeczał |
| my | zabeczeliśmy |
| wy | zabeczeliście |
| oni / one | zabeczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zabeczałam |
| ty | zabeczałaś |
| on / ona / ono | zabeczała |
| my | zabeczałyśmy |
| wy | zabeczałyście |
| oni / one | zabeczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zabeczało |
Czas przyszły
| ja | zabeczę |
| ty | zabeczysz |
| on / ona / ono | zabeczy |
| my | zabeczymy |
| wy | zabeczycie |
| oni / one | zabeczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zabecz |
| my | zabeczmy |
| wy | zabeczcie |