Conjugation of zababrać
/zaˈba.brat͡ɕ/to splodge, to splotch (to cause something to lose its high status or become less ethically valued) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zababrać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zababrałem |
| ty | zababrałeś |
| on / ona / ono | zababrał |
| my | zababraliśmy |
| wy | zababraliście |
| oni / one | zababrali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zababrałam |
| ty | zababrałaś |
| on / ona / ono | zababrała |
| my | zababrałyśmy |
| wy | zababrałyście |
| oni / one | zababrały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zababrało |
Czas przyszły
| ja | zababrzę |
| ty | zababrzesz |
| on / ona / ono | zababrze |
| my | zababrzemy |
| wy | zababrzecie |
| oni / one | zababrzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zababrz |
| my | zababrzmy |
| wy | zababrzcie |