Conjugation of załatwiać
zaˈwa.tfjat͡ɕpozbawiać możliwości działania lub unicestwiać; wyrządzać komuś krzywdę Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | załatwiać |
Czas teraźniejszy
| ja | załatwiam |
| ty | załatwiasz |
| on / ona / ono | załatwia |
| my | załatwiamy |
| wy | załatwiacie |
| oni / one | załatwiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | załatwiałem |
| ty | załatwiałeś |
| on / ona / ono | załatwiał |
| my | załatwialiśmy |
| wy | załatwialiście |
| oni / one | załatwiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | załatwiałam |
| ty | załatwiałaś |
| on / ona / ono | załatwiała |
| my | załatwiałyśmy |
| wy | załatwiałyście |
| oni / one | załatwiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | załatwiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę załatwiał |
| ty | będziesz załatwiał |
| on / ona / ono | będzie załatwiał |
| my | będziemy załatwiali |
| wy | będziecie załatwiali |
| oni / one | będą załatwiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę załatwiała |
| ty | będziesz załatwiała |
| on / ona / ono | będzie załatwiała |
| my | będziemy załatwiały |
| wy | będziecie załatwiały |
| oni / one | będą załatwiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie załatwiało |
Tryb rozkazujący
| ty | załatwiaj |
| my | załatwiajmy |
| wy | załatwiajcie |