Conjugation of złamać
ˈzwa.mat͡ɕprzekroczyć, naruszyć obowiązujące prawo, zasady, przepisy; postąpić wbrew nim; także nie dotrzymać jakiegoś zobowiązania Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | złamać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | złamałem |
| ty | złamałeś |
| on / ona / ono | złamał |
| my | złamaliśmy |
| wy | złamaliście |
| oni / one | złamali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | złamałam |
| ty | złamałaś |
| on / ona / ono | złamała |
| my | złamałyśmy |
| wy | złamałyście |
| oni / one | złamały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | złamało |
Czas przyszły
| ja | złamię |
| ty | złamiesz |
| on / ona / ono | złamie |
| my | złamiemy |
| wy | złamiecie |
| oni / one | złamią |
Tryb rozkazujący
| ty | złam |
| my | złammy |
| wy | złamcie |