Conjugation of wzmówić
ˈvzmu.vit͡ɕto agree, to arrange, to set up a meeting Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wzmówić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wzmówiłem |
| ty | wzmówiłeś |
| on / ona / ono | wzmówił |
| my | wzmówiliśmy |
| wy | wzmówiliście |
| oni / one | wzmówili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wzmówiłam |
| ty | wzmówiłaś |
| on / ona / ono | wzmówiła |
| my | wzmówiłyśmy |
| wy | wzmówiłyście |
| oni / one | wzmówiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wzmówiło |
Czas przyszły
| ja | wzmówię |
| ty | wzmówisz |
| on / ona / ono | wzmówi |
| my | wzmówimy |
| wy | wzmówicie |
| oni / one | wzmówią |
Tryb rozkazujący
| ty | wzmów |
| my | wzmówmy |
| wy | wzmówcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.