Conjugation of wzlecieć
ˈvzlɛ.t͡ɕɛt͡ɕlatając, znaleźć się na pewnej wysokości Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wzlecieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wzleciałem |
| ty | wzleciałeś |
| on / ona / ono | wzleciał |
| my | wzlecieliśmy |
| wy | wzlecieliście |
| oni / one | wzlecieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wzleciałam |
| ty | wzleciałaś |
| on / ona / ono | wzleciała |
| my | wzleciałyśmy |
| wy | wzleciałyście |
| oni / one | wzleciały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wzleciało |
Czas przyszły
| ja | wzlecę |
| ty | wzlecisz |
| on / ona / ono | wzleci |
| my | wzlecimy |
| wy | wzlecicie |
| oni / one | wzlecą |
Tryb rozkazujący
| ty | wzleć |
| my | wzlećmy |
| wy | wzlećcie |