Conjugation of wyzwolić
vɘˈzvɔ.lit͡ɕuwolnić z pęt, ze skrępowania, umożliwiając swobodę ruchów Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyzwolić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyzwoliłem |
| ty | wyzwoliłeś |
| on / ona / ono | wyzwolił |
| my | wyzwoliliśmy |
| wy | wyzwoliliście |
| oni / one | wyzwolili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyzwoliłam |
| ty | wyzwoliłaś |
| on / ona / ono | wyzwoliła |
| my | wyzwoliłyśmy |
| wy | wyzwoliłyście |
| oni / one | wyzwoliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyzwoliło |
Czas przyszły
| ja | wyzwolę |
| ty | wyzwolisz |
| on / ona / ono | wyzwoli |
| my | wyzwolimy |
| wy | wyzwolicie |
| oni / one | wyzwolą |
Tryb rozkazujący
| ty | wyzwól |
| my | wyzwólmy |
| wy | wyzwólcie |