Conjugation of wyzbyć
ˈvɘ.zbɘt͡ɕto cast off [with genitive ‘something’], to rid oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyzbyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyzbyłem |
| ty | wyzbyłeś |
| on / ona / ono | wyzbył |
| my | wyzbyliśmy |
| wy | wyzbyliście |
| oni / one | wyzbyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyzbyłam |
| ty | wyzbyłaś |
| on / ona / ono | wyzbyła |
| my | wyzbyłyśmy |
| wy | wyzbyłyście |
| oni / one | wyzbyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyzbyło |
Czas przyszły
| ja | wyzbędę |
| ty | wyzbędziesz |
| on / ona / ono | wyzbędzie |
| my | wyzbędziemy |
| wy | wyzbędziecie |
| oni / one | wyzbędą |
Tryb rozkazujący
| ty | wyzbądź |
| my | wyzbądźmy |
| wy | wyzbądźcie |