Conjugation of wywrzeć
ˈvɘ.vʐɛt͡ɕwykazać oddziaływanie, zmienić coś lub kogoś w jakiś sposób Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wywrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywarłem |
| ty | wywarłeś |
| on / ona / ono | wywarł |
| my | wywarliśmy |
| wy | wywarliście |
| oni / one | wywarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywarłam |
| ty | wywarłaś |
| on / ona / ono | wywarła |
| my | wywarłyśmy |
| wy | wywarłyście |
| oni / one | wywarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywarło |
Czas przyszły
| ja | wywrę |
| ty | wywrzesz |
| on / ona / ono | wywrze |
| my | wywrzemy |
| wy | wywrzecie |
| oni / one | wywrą |
Tryb rozkazujący
| ty | wywrzyj |
| my | wywrzyjmy |
| wy | wywrzyjcie |