Conjugation of wywczasować
vɘ.ft͡ʂaˈsɔ.vat͡ɕto rest up (to rest as much as one needs) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wywczasować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywczasowałem |
| ty | wywczasowałeś |
| on / ona / ono | wywczasował |
| my | wywczasowaliśmy |
| wy | wywczasowaliście |
| oni / one | wywczasowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywczasowałam |
| ty | wywczasowałaś |
| on / ona / ono | wywczasowała |
| my | wywczasowałyśmy |
| wy | wywczasowałyście |
| oni / one | wywczasowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywczasowało |
Czas przyszły
| ja | wywczasuję |
| ty | wywczasujesz |
| on / ona / ono | wywczasuje |
| my | wywczasujemy |
| wy | wywczasujecie |
| oni / one | wywczasują |
Tryb rozkazujący
| ty | wywczasuj |
| my | wywczasujmy |
| wy | wywczasujcie |