HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← wywalczyć — definition

Conjugation of wywalczyć

Regular CEFR B2
vɘˈval.t͡ʂɘt͡ɕ

walcząc, zdobyć lub osiągnąć coś Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
wywalczyć
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja wywalczyłem
ty wywalczyłeś
on / ona / ono wywalczył
my wywalczyliśmy
wy wywalczyliście
oni / one wywalczyli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja wywalczyłam
ty wywalczyłaś
on / ona / ono wywalczyła
my wywalczyłyśmy
wy wywalczyłyście
oni / one wywalczyły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono wywalczyło
Czas przyszły
ja wywalczę
ty wywalczysz
on / ona / ono wywalczy
my wywalczymy
wy wywalczycie
oni / one wywalczą
Tryb rozkazujący
ty wywalcz
my wywalczmy
wy wywalczcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary