Conjugation of wyuczyć
vɘˈu.t͡ʂɘt͡ɕto teach, to train (a particular skill) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyuczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyuczyłem |
| ty | wyuczyłeś |
| on / ona / ono | wyuczył |
| my | wyuczyliśmy |
| wy | wyuczyliście |
| oni / one | wyuczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyuczyłam |
| ty | wyuczyłaś |
| on / ona / ono | wyuczyła |
| my | wyuczyłyśmy |
| wy | wyuczyłyście |
| oni / one | wyuczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyuczyło |
Czas przyszły
| ja | wyuczę |
| ty | wyuczysz |
| on / ona / ono | wyuczy |
| my | wyuczymy |
| wy | wyuczycie |
| oni / one | wyuczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wyucz |
| my | wyuczmy |
| wy | wyuczcie |