Conjugation of wytrzebić
vɘˈtʂɛ.bit͡ɕzabić wszystkich ludzi / zwierzęta na danym terenie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytrzebić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytrzebiłem |
| ty | wytrzebiłeś |
| on / ona / ono | wytrzebił |
| my | wytrzebiliśmy |
| wy | wytrzebiliście |
| oni / one | wytrzebili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytrzebiłam |
| ty | wytrzebiłaś |
| on / ona / ono | wytrzebiła |
| my | wytrzebiłyśmy |
| wy | wytrzebiłyście |
| oni / one | wytrzebiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytrzebiło |
Czas przyszły
| ja | wytrzebię |
| ty | wytrzebisz |
| on / ona / ono | wytrzebi |
| my | wytrzebimy |
| wy | wytrzebicie |
| oni / one | wytrzebią |
Tryb rozkazujący
| ty | wytrzeb |
| my | wytrzebmy |
| wy | wytrzebcie |