Conjugation of wyszydzić
vɘˈʂɘ.d͡ʑit͡ɕto deride, to jeer, to laugh to scorn, to mock, to satirize, to scorn, to taunt (to maliciously express a negative assessment of someone or of what that person has done in order to annoy them) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyszydzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyszydziłem |
| ty | wyszydziłeś |
| on / ona / ono | wyszydził |
| my | wyszydziliśmy |
| wy | wyszydziliście |
| oni / one | wyszydzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyszydziłam |
| ty | wyszydziłaś |
| on / ona / ono | wyszydziła |
| my | wyszydziłyśmy |
| wy | wyszydziłyście |
| oni / one | wyszydziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyszydziło |
Czas przyszły
| ja | wyszydzę |
| ty | wyszydzisz |
| on / ona / ono | wyszydzi |
| my | wyszydzimy |
| wy | wyszydzicie |
| oni / one | wyszydzą |
Tryb rozkazujący
| ty | wyszydź |
| my | wyszydźmy |
| wy | wyszydźcie |