Conjugation of wystartować
vɘ.starˈtɔ.vat͡ɕrozpocząć czynność; ruszyć do działania Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wystartować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wystartowałem |
| ty | wystartowałeś |
| on / ona / ono | wystartował |
| my | wystartowaliśmy |
| wy | wystartowaliście |
| oni / one | wystartowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wystartowałam |
| ty | wystartowałaś |
| on / ona / ono | wystartowała |
| my | wystartowałyśmy |
| wy | wystartowałyście |
| oni / one | wystartowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wystartowało |
Czas przyszły
| ja | wystartuję |
| ty | wystartujesz |
| on / ona / ono | wystartuje |
| my | wystartujemy |
| wy | wystartujecie |
| oni / one | wystartują |
Tryb rozkazujący
| ty | wystartuj |
| my | wystartujmy |
| wy | wystartujcie |