Conjugation of wysławić
vɘˈswa.vit͡ɕto glorify (to exalt, or give glory or praise to something or someone) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wysławić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wysławiłem |
| ty | wysławiłeś |
| on / ona / ono | wysławił |
| my | wysławiliśmy |
| wy | wysławiliście |
| oni / one | wysławili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wysławiłam |
| ty | wysławiłaś |
| on / ona / ono | wysławiła |
| my | wysławiłyśmy |
| wy | wysławiłyście |
| oni / one | wysławiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wysławiło |
Czas przyszły
| ja | wysławię |
| ty | wysławisz |
| on / ona / ono | wysławi |
| my | wysławimy |
| wy | wysławicie |
| oni / one | wysławią |
Tryb rozkazujący
| ty | wysław |
| my | wysławmy |
| wy | wysławcie |