Conjugation of wyrugować
vɘ.ruˈɡɔ.vat͡ɕto displace, to supersede, to supplant Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyrugować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyrugowałem |
| ty | wyrugowałeś |
| on / ona / ono | wyrugował |
| my | wyrugowaliśmy |
| wy | wyrugowaliście |
| oni / one | wyrugowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyrugowałam |
| ty | wyrugowałaś |
| on / ona / ono | wyrugowała |
| my | wyrugowałyśmy |
| wy | wyrugowałyście |
| oni / one | wyrugowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyrugowało |
Czas przyszły
| ja | wyruguję |
| ty | wyrugujesz |
| on / ona / ono | wyruguje |
| my | wyrugujemy |
| wy | wyrugujecie |
| oni / one | wyrugują |
Tryb rozkazujący
| ty | wyruguj |
| my | wyrugujmy |
| wy | wyrugujcie |