Conjugation of wyrokować
vɘ.rɔˈkɔ.vat͡ɕwypowiadać sąd, osąd, zdanie (o czymś) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wyrokować |
Czas teraźniejszy
| ja | wyrokuję |
| ty | wyrokujesz |
| on / ona / ono | wyrokuje |
| my | wyrokujemy |
| wy | wyrokujecie |
| oni / one | wyrokują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyrokowałem |
| ty | wyrokowałeś |
| on / ona / ono | wyrokował |
| my | wyrokowaliśmy |
| wy | wyrokowaliście |
| oni / one | wyrokowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyrokowałam |
| ty | wyrokowałaś |
| on / ona / ono | wyrokowała |
| my | wyrokowałyśmy |
| wy | wyrokowałyście |
| oni / one | wyrokowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyrokowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wyrokował |
| ty | będziesz wyrokował |
| on / ona / ono | będzie wyrokował |
| my | będziemy wyrokowali |
| wy | będziecie wyrokowali |
| oni / one | będą wyrokowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wyrokowała |
| ty | będziesz wyrokowała |
| on / ona / ono | będzie wyrokowała |
| my | będziemy wyrokowały |
| wy | będziecie wyrokowały |
| oni / one | będą wyrokowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wyrokowało |
Tryb rozkazujący
| ty | wyrokuj |
| my | wyrokujmy |
| wy | wyrokujcie |