Conjugation of wypucować
vɘ.puˈt͡sɔ.vat͡ɕto polish, to scrub, to shine (to make a surface very smooth or shiny by rubbing, cleaning, or grinding) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wypucować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wypucowałem |
| ty | wypucowałeś |
| on / ona / ono | wypucował |
| my | wypucowaliśmy |
| wy | wypucowaliście |
| oni / one | wypucowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wypucowałam |
| ty | wypucowałaś |
| on / ona / ono | wypucowała |
| my | wypucowałyśmy |
| wy | wypucowałyście |
| oni / one | wypucowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wypucowało |
Czas przyszły
| ja | wypucuję |
| ty | wypucujesz |
| on / ona / ono | wypucuje |
| my | wypucujemy |
| wy | wypucujecie |
| oni / one | wypucują |
Tryb rozkazujący
| ty | wypucuj |
| my | wypucujmy |
| wy | wypucujcie |