HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← wyprawić — definition

Conjugation of wyprawić

Regular CEFR C2
vɘˈpra.vit͡ɕ

aspekt dokonany od: wyprawiać się Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
wyprawić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja wyprawiłem
ty wyprawiłeś
on / ona / ono wyprawił
my wyprawiliśmy
wy wyprawiliście
oni / one wyprawili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja wyprawiłam
ty wyprawiłaś
on / ona / ono wyprawiła
my wyprawiłyśmy
wy wyprawiłyście
oni / one wyprawiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono wyprawiło
Czas przyszły
ja wyprawię
ty wyprawisz
on / ona / ono wyprawi
my wyprawimy
wy wyprawicie
oni / one wyprawią
Tryb rozkazujący
ty wypraw
my wyprawmy
wy wyprawcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary