Conjugation of wypatroszyć
vɘ.paˈtrɔ.ʂɘt͡ɕopróżnić ciało zwierzęcia z wnętrzności Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wypatroszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wypatroszyłem |
| ty | wypatroszyłeś |
| on / ona / ono | wypatroszył |
| my | wypatroszyliśmy |
| wy | wypatroszyliście |
| oni / one | wypatroszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wypatroszyłam |
| ty | wypatroszyłaś |
| on / ona / ono | wypatroszyła |
| my | wypatroszyłyśmy |
| wy | wypatroszyłyście |
| oni / one | wypatroszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wypatroszyło |
Czas przyszły
| ja | wypatroszę |
| ty | wypatroszysz |
| on / ona / ono | wypatroszy |
| my | wypatroszymy |
| wy | wypatroszycie |
| oni / one | wypatroszą |
Tryb rozkazujący
| ty | wypatrosz |
| my | wypatroszmy |
| wy | wypatroszcie |