Conjugation of wyodrębnić
vɘ.ɔˈdrɛmb.ɲit͡ɕaspekt dokonany od: wyodrębniać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyodrębnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyodrębniłem |
| ty | wyodrębniłeś |
| on / ona / ono | wyodrębnił |
| my | wyodrębniliśmy |
| wy | wyodrębniliście |
| oni / one | wyodrębnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyodrębniłam |
| ty | wyodrębniłaś |
| on / ona / ono | wyodrębniła |
| my | wyodrębniłyśmy |
| wy | wyodrębniłyście |
| oni / one | wyodrębniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyodrębniło |
Czas przyszły
| ja | wyodrębnię |
| ty | wyodrębnisz |
| on / ona / ono | wyodrębni |
| my | wyodrębnimy |
| wy | wyodrębnicie |
| oni / one | wyodrębnią |
Tryb rozkazujący
| ty | wyodrębnij |
| my | wyodrębnijmy |
| wy | wyodrębnijcie |