Conjugation of wymyślić
vɘˈmɘ.ɕlit͡ɕmyśląc odkryć coś, wpaść na jakiś pomysł Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wymyślić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wymyśliłem |
| ty | wymyśliłeś |
| on / ona / ono | wymyślił |
| my | wymyśliliśmy |
| wy | wymyśliliście |
| oni / one | wymyślili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wymyśliłam |
| ty | wymyśliłaś |
| on / ona / ono | wymyśliła |
| my | wymyśliłyśmy |
| wy | wymyśliłyście |
| oni / one | wymyśliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wymyśliło |
Czas przyszły
| ja | wymyślę |
| ty | wymyślisz |
| on / ona / ono | wymyśli |
| my | wymyślimy |
| wy | wymyślicie |
| oni / one | wymyślą |
Tryb rozkazujący
| ty | wymyśl |
| my | wymyślmy |
| wy | wymyślcie |