Conjugation of wymigać
vɘˈmi.ɡat͡ɕto elude, to evade (to avoid using cunning or skill) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wymigać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wymigałem |
| ty | wymigałeś |
| on / ona / ono | wymigał |
| my | wymigaliśmy |
| wy | wymigaliście |
| oni / one | wymigali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wymigałam |
| ty | wymigałaś |
| on / ona / ono | wymigała |
| my | wymigałyśmy |
| wy | wymigałyście |
| oni / one | wymigały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wymigało |
Czas przyszły
| ja | wymigam |
| ty | wymigasz |
| on / ona / ono | wymiga |
| my | wymigamy |
| wy | wymigacie |
| oni / one | wymigają |
Tryb rozkazujący
| ty | wymigaj |
| my | wymigajmy |
| wy | wymigajcie |