Conjugation of wymęczyć
vɘˈmɛn.t͡ʂɘt͡ɕto tire out, to wear out, to exhaust Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wymęczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wymęczyłem |
| ty | wymęczyłeś |
| on / ona / ono | wymęczył |
| my | wymęczyliśmy |
| wy | wymęczyliście |
| oni / one | wymęczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wymęczyłam |
| ty | wymęczyłaś |
| on / ona / ono | wymęczyła |
| my | wymęczyłyśmy |
| wy | wymęczyłyście |
| oni / one | wymęczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wymęczyło |
Czas przyszły
| ja | wymęczę |
| ty | wymęczysz |
| on / ona / ono | wymęczy |
| my | wymęczymy |
| wy | wymęczycie |
| oni / one | wymęczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wymęcz |
| my | wymęczmy |
| wy | wymęczcie |