Conjugation of wymóc
/ˈvɘ.mut͡s/to force from (by demanding or by persuasion) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wymóc |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wymogłem |
| ty | wymogłeś |
| on / ona / ono | wymógł |
| my | wymogliśmy |
| wy | wymogliście |
| oni / one | wymogli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wymogłam |
| ty | wymogłaś |
| on / ona / ono | wymogła |
| my | wymogłyśmy |
| wy | wymogłyście |
| oni / one | wymogły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wymogło |
Czas przyszły
| ja | wymogę |
| ty | wymożesz |
| on / ona / ono | wymoże |
| my | wymożemy |
| wy | wymożecie |
| oni / one | wymogą |
Tryb rozkazujący
| ty | wymóż |
| my | wymóżmy |
| wy | wymóżcie |