Conjugation of wykupić
vɘˈku.pit͡ɕodzyskać jakąś swoją rzecz poprzez zapłacenie żądanej sumy Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykupić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykupiłem |
| ty | wykupiłeś |
| on / ona / ono | wykupił |
| my | wykupiliśmy |
| wy | wykupiliście |
| oni / one | wykupili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykupiłam |
| ty | wykupiłaś |
| on / ona / ono | wykupiła |
| my | wykupiłyśmy |
| wy | wykupiłyście |
| oni / one | wykupiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykupiło |
Czas przyszły
| ja | wykupję |
| ty | wykupisz |
| on / ona / ono | wykupi |
| my | wykupimy |
| wy | wykupicie |
| oni / one | wykupją |
Tryb rozkazujący
| ty | wykup |
| my | wykupmy |
| wy | wykupcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.