Conjugation of wykaraskać
vɘ.kaˈras.kat͡ɕto pull through (to come through pain and trouble through perseverance) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykaraskać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykaraskałem |
| ty | wykaraskałeś |
| on / ona / ono | wykaraskał |
| my | wykaraskaliśmy |
| wy | wykaraskaliście |
| oni / one | wykaraskali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykaraskałam |
| ty | wykaraskałaś |
| on / ona / ono | wykaraskała |
| my | wykaraskałyśmy |
| wy | wykaraskałyście |
| oni / one | wykaraskały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykaraskało |
Czas przyszły
| ja | wykaraskam |
| ty | wykaraskasz |
| on / ona / ono | wykaraska |
| my | wykaraskamy |
| wy | wykaraskacie |
| oni / one | wykaraskają |
Tryb rozkazujący
| ty | wykaraskaj |
| my | wykaraskajmy |
| wy | wykaraskajcie |