Conjugation of wykłamać
vɘˈkwa.mat͡ɕto lie one's way out of something (to avoid or escape by lying; to free oneself or protect oneself by lying) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykłamać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykłamałem |
| ty | wykłamałeś |
| on / ona / ono | wykłamał |
| my | wykłamaliśmy |
| wy | wykłamaliście |
| oni / one | wykłamali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykłamałam |
| ty | wykłamałaś |
| on / ona / ono | wykłamała |
| my | wykłamałyśmy |
| wy | wykłamałyście |
| oni / one | wykłamały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykłamało |
Czas przyszły
| ja | wykłamię |
| ty | wykłamiesz |
| on / ona / ono | wykłamie |
| my | wykłamiemy |
| wy | wykłamiecie |
| oni / one | wykłamią |
Tryb rozkazujący
| ty | wykłam |
| my | wykłammy |
| wy | wykłamcie |