Conjugation of wyjrzeć
ˈvɘ.jʐɛt͡ɕpopatrzeć, wychylając się zza przeszkody lub z okna Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyjrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyjrzałem |
| ty | wyjrzałeś |
| on / ona / ono | wyjrzał |
| my | wyjrzeliśmy |
| wy | wyjrzeliście |
| oni / one | wyjrzeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyjrzałam |
| ty | wyjrzałaś |
| on / ona / ono | wyjrzała |
| my | wyjrzałyśmy |
| wy | wyjrzałyście |
| oni / one | wyjrzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyjrzało |
Czas przyszły
| ja | wyjrzę |
| ty | wyjrzysz |
| on / ona / ono | wyjrzy |
| my | wyjrzymy |
| wy | wyjrzycie |
| oni / one | wyjrzą |
Tryb rozkazujący
| ty | wyjrzyj |
| my | wyjrzyjmy |
| wy | wyjrzyjcie |