Conjugation of wyekwipować
vɘ.ɛ.kfiˈpɔ.vat͡ɕto equip (to supply with something necessary in order to carry out a specific action or task; to provide with (e.g. weapons, provisions, munitions, rigging)) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyekwipować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyekwipowałem |
| ty | wyekwipowałeś |
| on / ona / ono | wyekwipował |
| my | wyekwipowaliśmy |
| wy | wyekwipowaliście |
| oni / one | wyekwipowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyekwipowałam |
| ty | wyekwipowałaś |
| on / ona / ono | wyekwipowała |
| my | wyekwipowałyśmy |
| wy | wyekwipowałyście |
| oni / one | wyekwipowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyekwipowało |
Czas przyszły
| ja | wyekwipuję |
| ty | wyekwipujesz |
| on / ona / ono | wyekwipuje |
| my | wyekwipujemy |
| wy | wyekwipujecie |
| oni / one | wyekwipują |
Tryb rozkazujący
| ty | wyekwipuj |
| my | wyekwipujmy |
| wy | wyekwipujcie |