Conjugation of wydrzeć
ˈvɘ.dʐɛt͡ɕto draw out, to extract, to elicit (obtain information through force or deception) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wydrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wydarłem |
| ty | wydarłeś |
| on / ona / ono | wydarł |
| my | wydarliśmy |
| wy | wydarliście |
| oni / one | wydarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wydarłam |
| ty | wydarłaś |
| on / ona / ono | wydarła |
| my | wydarłyśmy |
| wy | wydarłyście |
| oni / one | wydarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wydarło |
Czas przyszły
| ja | wydrę |
| ty | wydrzesz |
| on / ona / ono | wydrze |
| my | wydrzemy |
| wy | wydrzecie |
| oni / one | wydrą |
Tryb rozkazujący
| ty | wydrzyj |
| my | wydrzyjmy |
| wy | wydrzyjcie |