HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← wydarzać — definition

Conjugation of wydarzać

Regular CEFR B2
vɘˈda.ʐat͡ɕ

to happen, to occur, to take place Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
wydarzać
Czas teraźniejszy
ja wydarzam
ty wydarzasz
on / ona / ono wydarza
my wydarzamy
wy wydarzacie
oni / one wydarzają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja wydarzałem
ty wydarzałeś
on / ona / ono wydarzał
my wydarzaliśmy
wy wydarzaliście
oni / one wydarzali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja wydarzałam
ty wydarzałaś
on / ona / ono wydarzała
my wydarzałyśmy
wy wydarzałyście
oni / one wydarzały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono wydarzało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę wydarzał
ty będziesz wydarzał
on / ona / ono będzie wydarzał
my będziemy wydarzali
wy będziecie wydarzali
oni / one będą wydarzali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę wydarzała
ty będziesz wydarzała
on / ona / ono będzie wydarzała
my będziemy wydarzały
wy będziecie wydarzały
oni / one będą wydarzały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie wydarzało
Tryb rozkazujący
ty wydarzaj
my wydarzajmy
wy wydarzajcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary