HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← wydarzać — definición

Conjugation of wydarzać

Regular CEFR B2
/vɘˈda.ʐat͡ɕ/

to happen, to occur, to take place Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
wydarzać
Czas teraźniejszy
ja wydarzam
ty wydarzasz
on / ona / ono wydarza
my wydarzamy
wy wydarzacie
oni / one wydarzają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja wydarzałem
ty wydarzałeś
on / ona / ono wydarzał
my wydarzaliśmy
wy wydarzaliście
oni / one wydarzali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja wydarzałam
ty wydarzałaś
on / ona / ono wydarzała
my wydarzałyśmy
wy wydarzałyście
oni / one wydarzały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono wydarzało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę wydarzał
ty będziesz wydarzał
on / ona / ono będzie wydarzał
my będziemy wydarzali
wy będziecie wydarzali
oni / one będą wydarzali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę wydarzała
ty będziesz wydarzała
on / ona / ono będzie wydarzała
my będziemy wydarzały
wy będziecie wydarzały
oni / one będą wydarzały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie wydarzało
Tryb rozkazujący
ty wydarzaj
my wydarzajmy
wy wydarzajcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary